Μετέωρα

το «δάσος των βράχων»

Ένα ταξίδι που θα έπρεπε να είχα κάνει νωρίτερα είναι στα Μετέωρα. Στα μαθητικά μας χρόνια νομίζω πως όλοι τα επισκεφθήκαμε κάποια στιγμή, αλλά όταν ήμασταν παιδιά σημασία δεν είχε ο προορισμός αλλά η εκδρομή με τους συμμαθητές μας.

Αφήσαμε την Εγνατία οδό στην έξοδο για Καλαμπάκα και η διαδρομή μέχρι το Καστράκι ήταν μοναδική. Το τοπίο καταπράσινο, με έντονες γεωλογικές αντιθέσεις ...από την μια καταπράσινα λιβάδια και λίγο πιο πέρα βράχοι και απόκρημνες πλαγιές. Το καταλληλότερο μέρος για να ξεκουραστούμε και να απολαύσουμε το καφεδάκι μας ήταν στον ποταμό Βενέτικο. Αφήνοντας πίσω τον Βενέτικο αρχίσαμε να ανηφορίζουμε. Η διαδρομή είχε αρκετές στροφές αλλά το φυσικό τοπίο σε αποζημίωνε με το παραπάνω. Μετά από αρκετή ώρα, μπροστά μας εμφανίστηκαν εντελώς ξαφνικά οι πελώριοι βράχοι ...το τοπίο επιβλητικό ...έχω ετοιμάσει την φωτογραφική μηχανή ...τα κλικ πολλά, αλλά, ακόμη και οι φωτογραφίες δεν μπορούν να αποτυπώσουν την μαγεία αυτού του μέρους. Στην κορυφή των βράχων αρχίσαμε να διακρίνουμε καθώς πλησιάζαμε τα μοναστήρια των Μετεώρων. Σήμερα τα επτά μοναστήρια τα οποία λειτουργούν αποτελούν το δεύτερο σημαντικό μοναστικό συγκρότημα στην Ελλάδα ύστερα από το Άγιο Όρος. Από το 1988 τα μοναστήρια των Μετεώρων περιλαμβάνονται στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco.

Για το τέλος θα σας δώσω μια συμβουλή αν σκοπεύετε σύντομα να επισκεφθείτε τα Μετέωρα, μην επιλέξετε να πάτε αργίες ή Σαββατοκύριακο. Έχει τόσο κόσμο που δεν θα μπορέσετε να απολαύσετε το τοπίο ...σας μιλάει εκ πείρας. Για αυτό έδωσα υπόσχεση στον εαυτό μου ότι θα ξαναπάω σύντομα!

κείμενο + φωτογραφίες: δέσποινα-φάκα
επιμέλεια: πωλίνα-ταϊγανίδου + ιάκωβος-καγκελίδης

Φύγαμε για εκδρομή!